Na een dag meelopen wist Maarten het zeker: dit wil ik doen.
Na jaren in de horeca besloot Maarten het roer om te gooien. “Ik ben 45, en vroeg mezelf een paar jaar geleden af: wat wil ik de komende twintig jaar nog doen? En dat werd het onderwijs.” Met zijn flexibele deeltijdopleiding aan de pabo in Leiden en een stage in Alphen aan den Rijn, is zijn agenda goed gevuld. Toch had Maarten nog ruimte voor een baan als kok. Toen hij vlak voor de kerstvakantie de vacature van Onderwijsgezond voorbij zag komen, viel alles op zijn plek.
“Een kok die de pabo doet, dat hadden ze geloof ik nog niet eerder meegemaakt,” vertelt Maarten lachend. Een proefdag op een school in Amsterdam-Noord volgde, en die beviel zó goed dat hij zich meteen aansloot bij Onderwijsgezond. “Toen ik even later samen met Karin meeliep op de Cornelis Musius, wist ik het zeker: dit wil ik doen.”
Een vaste plek op vrijdag
Elke vrijdagochtend rijdt Maarten vanuit Leiden naar de groothandel om boodschappen te doen voor zijn kookdag. Op de Cornelis Musius wordt het schoolteam inmiddels wekelijks verrast met geuren uit de keuken in de teamruimte van de peuterspeelzaal. “Er is een aanrecht met inductieplaat en ik heb nog een extra inductieplaat mee, dat helpt. Verder maak je het werkend met wat je hebt,” zegt Maarten praktisch. “Je hebt niet veel nodig. Elektriciteit, water, een paar goede pannen, keukengerei en een flinke dosis creativiteit.”
De maaltijden worden samen met vier leerlingen uit groep 6, 7 en 8 voorbereid, geserveerd en gepresenteerd. “Elke week een nieuwe mix, dat maakt het leuk. Veel kinderen willen eigenlijk elke week wel terugkomen. Dat zegt genoeg.”
Meer dan koken: “Dit is ook kanjertraining”
Wat Maarten doet op school is geen kookles, geen catering en ook geen kinderkampactiviteit. “Het is echt onderwijs,” benadrukt hij. “Er wordt geleerd, maar zonder dat het voelt als les. Kinderen rekenen met maten en verhoudingen, ze schrijven presentaties, leren samenwerken en praten over voeding.” Het pedagogisch aspect ziet hij als een enorme meerwaarde. “Je merkt hoe goed sommige kinderen opbloeien in de keuken. Ook kinderen met een zogenaamde ‘stempel’. Ze krijgen een gerichte taak, en zijn vaak zó gefocust.”
Een treffend voorbeeld blijft hem bij: “Een keer was een leerling uit groep 6 er niet vanwege kanjertraining. Toen zei een meisje uit groep 7: ‘Dit is misschien wel een betere kanjertraining’. En ze heeft gelijk wat mij betreft.”
Een leerzame combinatie
Maarten merkt dagelijks hoe zijn pabo-opleiding hem helpt in de keuken. “Je leert op de pabo hoe je kinderen bij de les houdt, hoe je duidelijke instructies geeft en grenzen stelt. Dat neem ik automatisch mee in mijn rol als kok op school.” Tijdens een bijeenkomst met de andere Onderwijsgezond-koks behandelden we ook pedagogiek, dat was heel herkenbaar voor mij.”
Elke vrijdag werkt Maarten met drie simpele regels: veilig omgaan met de messen, aardig zijn voor elkaar, en alles proeven. “Ook al denk je dat je iets niet lust, je moet proeven. En als je het écht niet lekker vindt, mag je het uitspugen. Maar het gaat om het proberen.”
Dit is taal, rekenen, sociale vorming en gezondheidseducatie in één
De Cornelis Musiusschool is een van de eerste scholen die met Onderwijsgezond samenwerkt, en het enthousiasme is onverminderd. “De directeur is een groot voorstander. Elke week krijgt zij het eerste bordje om te proeven.” Ook de docenten zijn doorgaans enthousiast. “Je merkt dat als een docent meedoet en het leuk maakt, kinderen veel meer openstaan voor het eten. Maar het werkt twee kanten op. Als een docent er minder in gelooft, straalt dat af.”
Toch begrijpt Maarten de terughoudendheid ook. “Leerkrachten hebben al veel op hun bord. Als ze dan óók nog moeten helpen met opscheppen of presenteren, voelt dat misschien als ‘weer iets erbij’. Maar het is juist zo waardevol. Dit is taal, rekenen, sociale vorming en gezondheidseducatie in één.”
Het belang van vertrouwde voeding én nieuwe smaken
Niet verrassend: pasta scoort altijd goed bij de kinderen. “Dat hoor je overal,” lacht Maarten. Maar juist daarom vindt hij het belangrijk om ook andere gerechten te blijven aanbieden. “Ik maak zo min mogelijk concessies. Geen staafmixer door de soep om de groentestukjes te verbergen. Ik wil dat kinderen leren proeven en ontdekken.”
Verschillen in achtergrond en opvoeding zijn soms duidelijk zichtbaar. “Sommige kinderen herkennen amper groenten, anderen kunnen al prima paprika’s snijden omdat ze dat thuis doen. Vaak zijn dat kinderen uit grotere huishoudens waar samen koken gebruikelijk is.”
Ideeën voor de toekomst
Hoewel hij nu elke vrijdag kookt, bruist Maarten van de ideeën. “Het lijkt me leuk om een keer met een grotere groep te werken, of leerlingen zelf recepten te laten aandragen. Binnen de grenzen van wat logistiek en qua ingrediënten mogelijk is natuurlijk.” Hij ziet voor zich hoe betrokkenheid daarmee nog verder vergroot kan worden. “Als je eigen recept op school gekookt wordt – dat is toch geweldig?”
Het is geen extra taak, het is een verrijking van je onderwijs
Wat Maarten vooral aanspreekt aan Onderwijsgezond is het directe contact met leerlingen. Zijn advies aan scholen die twijfelen? “Probeer het. Het is geen extra taak, het is een verrijking van je onderwijs. Je ziet kinderen groeien, samenwerken, verantwoordelijkheid nemen. En ze leren iets wat ze hun leven lang meenemen: hoe je gezond én met plezier eet.”
Wilt u ook gezonde en smaakvolle maaltijden op uw school? Neem dan contact op met Onderwijsgezond en ontdek wat wij voor uw leerlingen kunnen betekenen.
